Hysteroscopie

Heb ik net m’n blogje van m’n ziekenhuis bezoekjes klaar zie ik dat ik gebeld ben op m’n mobiel. ’n 0492 nummer. Helmond…Ziekenhuis? Even op google en ja hoor, Elkerliek, afdeling gynaecologie.
Dat is vast niet goed dan, want het weefsel moet 14 dagen op kweek. Even ’n beetje van de wap en met de ijsbeer een beetje lopen stoeien, stampen en daar schoot ik dus helemaal niks mee op. Dan maar even bellen, “grote meid zijn”.

De uitslag was binnen maar ze hadden niet genoeg weefsel om het te onderzoeken dus ik moet een hysteroscopie. Dat is weer iets anders als dan ze wel iets gevonden zouden hebben. Ik ben even het spoor kwijt! Daar snap ik dus echt helemaal niks van !!
Maar de uitslag van het uitstrijkje was goed PAP 1.

Even googlen op hysteroscopie en PAP 1. Dan krijg je een berg aan niet overeenstemmende informatie op je netvlies. Dat ga ik niet doen. Ik moet de huisarts toch bellen of de uitslag van de echo blaas/nieren er al is en zo ja, dan gaat hij me vast terugbellen. Kan ik gelijk even met hem overleggen en brainwaiven. Het vlies is inmiddels volgens mij weer op normale dikte en ik heb geen klachten (meer).  Nou de uitslag van de echo is binnen en ik word in de loop van de dag gebeld hierover.
Maar ja, dat kan wel 21.00 uur worden, zal niet de eerste keer zijn.
Ik ga dus maar in de wachtmodus, even in de Zen, want stress is niet bevorderlijk. Even kijken of ik wat slaap van de afgelopen nachten kan inhalen op de bank. Ook al zijn het hazeslaapjes. Er komt zo wel een heel circus aan dieren voorbij. Tik – tak, wachten duurt altijd lang.


 

Ziekenhuis bezoekjes

Vrijdag heb ik dus de echo van de blaas en nieren gehad en gelukkig hebben ze daar geen verontrustende dingen gezien dus dat was al een opluchting maar goed de uitslag komt via de huisarts en dat zou in de loop van deze week zijn. Afwachten, zonder al te veel zorgen.

Maandag een gynaecologisch onderzoek. Omdat ik met m’n 55e geen uitstrijkje heb laten maken nu ook maar gelijk gedaan. Als we dan toch aan het rommelen zijn in dat gebied…….

Het baarmoederslijmvlies was opgezet en dat in combinatie met m’n verloren bloedprop deed de gynaecoloog besluiten een inwendige echo te maken en gelijk een biopt te nemen. Niet dat het er nou direct al “twijfelachtig” uitzag maar zoals ze dat zo mooi zei: “Ik kan niet in het weefsel kijken”.
Het stelde me min of meer al gelijk gerust, ook omdat het dus inderdaad gevolgen van de vaginale infectie konden zijn. (1+1= 5 dan bij mij, Mrs. Positive)

Er zijn een aantal mogelijkheden:

  • Ze vinden niks, dan is het dus van de vaginale infectie.
  • Ze vinden iets verontrustends en dan moet mijn baarmoeder eruit en eventuele nabehandeling.
  • Ze vinden iets afwijkends maar kunnen het niet exact zeggen, dan volgt er een vervolg onderzoek en nemen ze meer weefsel af en lossen inwendig eventuele poliepjes etc. op en het weefsel gaat wederom op kweek.

De uitslag zal 2 weken op zich laten wachten en er is een telefonische bel afspraak gemaakt voor 14 augustus. 14 Dagen even nagelbijten of rust; ’t is maar net hoe ik dat bekijk… ik ga voor rust. (?)

Ik kan jammer genoeg merken dat ik het ziekenhuis ben geweest, bacteriën in overvloed. Ik hoest me de longen uit mijn lijf en heb inmiddels al 2 nachten verdomd slecht geslapen daardoor. Volgens mij zit er een kolonie zeehondjes aan te komen, dus ik moet ff voorzorgsmaatregelen nemen. Ben nog niet eens hersteld van de vorige longontsteking.
Lang leven ziekenhuis bezoekjes; ’t is niet voor niets dat ik daar liever niet kom.


 

Week 30 | of, of, of

Inmiddels zijn we week 7 van trubbels ingegaan. Kijk, dat een dubbele longontsteking niet in 2 of 3 weken over is, dat weet ik ook wel, dat heeft tijd nodig. Veel tijd. En ’n dubbele, pffff, het blijft behoorlijk steken in mijn longen. En het weer is ook weer heerlijk wisselvallig; hoge luchtvochtigheid, schommelende temperaturen, vocht vasthouden, blah blah; het standaard protocol voor een longpatiënt. Maar ik ben niet standaard; bij mij verloopt echt alles anders door ’t CYP2D6 gen.

De jeuk van de vaginale schimmelinfectie heeft bijna een week geduurd; gelukkig had ik daar overdag weinig tot geen last van; de nachten waren niet prettig. Ze zeggen wel eens ooit; “Jeuk is erger dan pijn”… nou dat klopt. Gevolg; 18 juli ’n blaasontsteking. (zoek de link tussen beiden nog even op)
Aan de slag met citroensap en appelazijn. ( Had er net 2 kuren op zitten, dus dat is “not done”.)
Het doet me allemaal pijn. Plassen, m’n vagina, m’n nieren moeten al keihard werken om de afvalstoffen van de AB’s af te voeren dus die sputteren nu extra tegen en als ik de 22e een bloedprop verlies, krijg ik het toch wel ff spaans benauwd. Dat is eng, heel eng.
(Ik ben inmiddels van de bewijslast, dus hier ook ff ’n fotootje van gemaakt)

Nierbekkenontsteking? Cyste? Kliertjes? De slijmvliezen? Mijn longvlies steekt ook…..
Ik heb werkelijk geen idee, dus even aan de google.
Het kan dus echt werkelijk van alles zijn. Het één kan het gevolg van het ander zijn, de AB kan nog een tal van bijwerkingen veroorzaken die ik nog niet eerder heb ervaren maar waar ik nu vanwege ’t CYP2D6 gen alerter op ben.
Zekerheidshalve Cranberry capsules gekocht en de Probiotica weer van stal gehaald.
Het leek iets minder pijnlijk te worden maar ook dat kun je natuurlijk na 1 of 2 dagen niet echt zeggen dus ik had met mezelf de afspraak; “als het woensdag niet over is, maak ik ’n afspraak met de huisarts.” Dus daar was ik om 13.00 uur.

Oké, de bloedprop is verontrustend, ook bij mijn huisarts. Urine is goed, geen blaasontsteking meer!
En dan is het…… of, of, of, met als resultaat:
–> Echo blaas en nieren: vrijdag 28 juli a.s. Elkerliek Helmond
–> Gynaecoloog voor echo: maandag 31 juli a.s. Elkerliek in Helmond

Het één is nog niet over of het ander begint alweer. Komt het van de bijwerkingen van de AB?
De kans is echt heel erg groot, maar tja, ik zit er wel mooi mee.
Dat wordt dus weer afwachten. Maar ik zou ik niet zijn, als ik in de tussentijd niet even verder ga speuren naar een oplossing aangezien medicijnen dus geen optie zijn.
Een ding is zeker de B12 ga ik ophogen want die is opgevreten door de AB. Dom, dom, ik had het kunnen weten.

Voor nu is het dus afwachten en de pijn verbijten.

Cadeautjes 2017

Klachten | Medicatie
2017-02-08 – Huisarts, afspraak 17.30 uur
Na wekenlang grieperig getrubbel en een heleboel klachten en hebbedingetjes toch maar even alles laten checken. Ik ben echt op. Bloeddruk 220/110
Augmentin Anti biotica | Prednisolon 30 mg | Valsartan CF 160 MG

Week 24 | Snotterig, hoesterig, proesterig, niet lekker in m’n vel
– Weekendje Drenthe af moeten zeggen, da’s pas balen (verjaardag Danny)
– Lijkt wel griep ??

Week 25 | Nog steeds niet over
– 22-06-2017: ivm met werkzaamheden diclofinac 100 mg zetpil
– 23-06-2017: dit gaat niet goed !!
– 24-06-2017: begonnen met Augmentin, 7 dagen

Week 26 | Erg ziek
– 26-06-2017: Huisarts, inderdaad ’n fikse longontsteking
– 28-06-2017: Controle Radboud: Thorax en controle Dr. van der Drift
–> helemaal foute boel | dubbele longontsteking | over 6 weken nieuwe thorax
– 29-06-2017: overleg huisarts, extra kuur erachteraan als Augmentin op is
– Weekendje Drenthe af moeten zeggen, da’s pas balen (verjaardag Melanie)
02-07-2017: Claritromicine Retard, 500 mg | Centrafarm, 7 dagen

Week 27 | Experimenteren met supplementen erbij nemen
– De eerste 2 dagen ontzettend veel gehoest, geen slijm, niks op kunnen hoesten.
Supplementen:
– Aloe Vera Stivera, Mind Master, Longkruid, Vitamine C, D, B12, Magnesium, olie
– Pijn opvangen met paracetamol, is te doen.

Week 28 | Het rommelt allemaal nog een beetje door/na.
– Bijwerkingen: rode huid, vaginale schimmelinfectie, schrale plek op m’n wang die jeukt, ontsteking in m’n voet tussen grote teen en middenvoetsbeentjes, (Voltaren gesmeerd)
– 15 juli: enorme kramp in mijn onderbuik, overgeven.

Week 29 | Het blijft rommelen
– Pijn in mijn rechterlong; het blijft steken
– 18 juli: blaasontsteking ( Citroen en Appelazijn)
– 22 juli: Veel buikpijn, schaambot, schaamstreek, bloedprop met plassen
– Ik weet het allemaal ff niet meer

Week 30 | Inmiddels week 7 van trubbels. Tijd voor actie?
– 24 juli: Cranberry capsules gehaald voor de blaasontsteking… of is het nierbekkenontsteking inmiddels geworden? Veel twijfel. Vaginale pijn blijft.
– Ben erg vermoeid, veel symptomen weer van B12 tekort.
– 26 juli; Afspraak huisarts. En dan is het…… of, of, of
–> Echo blaas en nieren: vrijdag 28 juli a.s. Elkerliek Helmond
–> Echo en afspraak gyneacoloog: maandag 31 juli a.s. Elkerliek in Helmond

 

Vind ik niet leuk

– “Working on it, met moedertje natuur, vadertje kosmos, positiviteit en je niet uit het veld laten slaan mentaliteit”, één van de laatste woorden die ik schreef op 17 maart.

Een waarheid als ’n koe ware het niet dat je natuurlijk ook te maken krijgt met factoren van buitenaf. Hoe sterk en krachtig ik me ook opgesteld heb; er zit natuurlijk ook gevoel in! In eerste instantie was ik eind maart alleen maar teleurgesteld, dat sloeg om in verbijstering, toen werd het boosheid en later sloeg het om in onverschilligheid……………….. niet mijn keuze, bekijk het allemaal maar; ik ben de strijd meer dan zat. (Ik ga het niet uitleggen, heeft geen toegevoegde waarde aan het geheel is enkel een constatering van feiten. Ga er maar gerust van uit dat ik met vorenstaande woorden mijn gevoel heel duidelijk verwoord heb !)

Het gaf rust, zeker ook omdat ik wist dat ’n aantal lichamelijke klachten hieruit voortvloeiden. “Het oorzaak en gevolg” verhaaltje. Uithuilen, loslaten en doorgaan….. en op sommige vlakken opnieuw beginnen.

Begin mei, het lijkt erop dat mijn harde werken achter de schermen, – ja daar ben ik nog steeds het liefst, -de vorm aan gaat nemen die ik voor ogen had/heb. Veel voorbereidingen, veel te regelen en organiseren, een sprong in het diepe, maar jeetje, wat voelde dat goed!
En dan, ik kon er schijnbaar op wachten;  factoren van buitenaf.
Dit keer laat ik me niet uit het veld slaan en kies ik voor mezelf. Het zal hoe dan ook allemaal doorgaan.
2 Maanden van keihard werken; ’n ik ben niet gek, ik ben een vliegtuig mentaliteit hebben geresulteerd in een mooi evenement, een werkconcept wat klinkt als klok, een schitterende locatie …. die ik helaas even op de langere baan moet schuiven (factoren van buitenaf) maar ook op mobiele basis is het heel goed haalbaar, voorlopig.

Het extreme weer van de afgelopen weken heeft me, in combinatie met het harde werken geen goed gedaan. Maar ja, wie wel? Je hoeft geen longpatiënt te zijn om last te hebben van 33 °C, pollen en smog toch? Jammer genoeg zeiden mijn longen: “I quit”.
Afgelopen donderdag (22-06) moest ik het opvangen met een raceraketje 100 mg, dat ging. Niet van harte want het was echt wel aan me te zien dat ik het zwaar had, maar goed. Klus geklaard en dat telt.
Vrijdag begon het te steken, te borrelen en brak het echt wel uit. Afgelopen zaterdag dus begonnen aan de Augmentin kuur. Ik heb hem tegenwoordig op voorraad en dat was dus maar goed ook.

Maandag even een afspraak met de huisarts; ’n fikse longontsteking dus goed dat ik met de kuur was begonnen. We zouden een foto kunnen laten maken maar aangezien ik woensdag de 28e, gisteren dus, toch naar de longarts moest; thorax en controle hebben we dat maar niet gedaan.
Dat het NIET goed was wist ik natuurlijk maar dat het zo extreem was………….. ’n dubbele longontsteking. Links had ik niet eens gevoeld, rechts wel. Waarschijnlijk doet rechts zoveel pijn dat het links heeft overschreeuwd.

De Augmentin doet zijn werk dus niet goed genoeg, de bijwerkingen inmiddels wel.
Dus gisteren overleg met de huisarts, omdat hij beter op de hoogte is van ‘t CYP2D6 gen.
Helaas geen andere mogelijkheden dan een kuur uit een andere groep proberen want Erythrocine-es 500 mg, suikervrij is tot media 2018 niet leverbaar. Hoeveel pech kun je dan hebben?
Ik word er erg verdrietig van. Ik moet nu dus een risico nemen wat ik liever niet neem, maar het lijkt erop dat ik even geen keuze heb. De ontsteking is te hardnekkig.

Claritromycine 500 mg, Peter haalt het hem straks op. En ik begin vandaag alvast met ontgiften, aanvullen met véél supplementen, m’n olie in ’n hogere dosis, Aloe Vera, dus de combinatie met het alternatieve en homeopathische circuit om m’n immuunsysteem, B12 en alle andere belangrijke dingen in mijn lichaam niet helemaal plat te leggen zodat het de grootste klappen kan opvangen.

Het was erg vermoeiend m’n verhaaltje te schrijven. Was ik ’n kleine 3 maanden vrij stil hier omdat ik het veel te druk had, nu zal ik waarschijnlijk wel even uit de running zijn omdat ik goed ziek ben en dit zeker de nodige tijd zal vergen om te herstellen.

Maar ik klaag niet; het is niet anders. Ik ga uitzieken, weer op onderzoek uit naar wat mijn lichaam me wil vertellen en wie weet vind ik het stop teken dit keer.

Ik ga proberen een beetje actiever te zijn hier, maar mocht dat niet gelijk lukken…………….


 

MRI + Uitslag

Er is in de tussentijd (vanaf 6 maart j.l) veel gebeurd. Ik hou me keurig aan mijn opgestelde plan van aanpak en tot heden kost het me nog weinig moeite. Alhoewel ik het bietensap inmiddels een beetje naar grondwater vind smaken. “Je moet er iets voor hebben en ’t is voor het goede doel” zullen we maar zeggen. Het lijkt erop dat het resultaat aan het geven is !!!
Gisterenavond was het meetdag. Niet zo’n geschikt moment dacht ik na de spannende dag van de MRI en de uitslag. Ik was best wel nerveus (bang); je weet het immers nooit en zeker met die HB, griep, antibiotica, prednisolon; de verschillende kwalen wáár vandaan ook dus best wel extra spannend.

Even het verloop van de laatste 5 maanden doorgelopen. Bijna 3 maanden grieperig zijn kost natuurlijk een berg energie en dat hakt erin als je geen weerstand meer hebt. Het EEH verhaal, dus meer klachten dan 5 maanden geleden; voor mijn gevoel wel echt te wijten aan griep, bacterie, HB, enz, enz. en niet aan m’n bolleke.
Medicijnen: Atrovent en Qvar indien nodig. Hij kijkt bedenkelijk als ik geen medicijnen neem voor de HB maar het met natuurlijke middelen wil proberen eerst.
Angst en zorgen onterecht; litteken stabiel, geen nieuwe metasases, arts tevreden en wij blij !
Volgende controle over 5 maanden.

Na het eten dus toch maar de bloeddruk gemeten. Meten is immers weten en aan struisvogelpolitiek hebben we helemaal niks. Ik durfde niet te kijken maar als ik Peter’s smile op zijn snoetje zie word ik ook heel nieuwsgierig: 157/96

Ongelofelijk! Na zo’n dag !! Ik durf nog niet te hard te juichen en van mij moet ie echt een aantal dagen wel zo blijven of béter nóg meer dalen, maar ik ben wel superblij dat ik het toch eerst op de natuurlijke manier heb aangepakt. We begonnen met 201/118 op 7 maart jl.
Als ik mijn lijstje van eerdere bloeddrukmetingen bekijk is ie nog nooit zo laag geweest……. zelfs niet mét pillen !

Kortom: Dit was een super positieve dag. Geeft de burger weer moed en alle reden om door te gaan!


– “Als het goed zit in het bolleke…..?” Ná vandaag aardig op weg ?!
– “Als het goed zit in het lichaam, zit het goed in het bolleke” vandaag weer van Dr. Hanssens gehoord. Stemt mij optimistisch voor de Radboud controle in mei/juni.
– “Working on it, met moedertje natuur, vadertje kosmos, positiviteit en je niet uit het veld laten slaan mentaliteit”
– Ik werk hard om mijn plan van aanpak online krijgen, maar vind het ook prettig om het bereikte resultaat daarbij te vermelden. Na 10 dagen ben ik super tevreden


 

Cyress – Eerste Hart Hulp

Maandag 6 maart 2017:
Om 8.00 uur konden we, voorafgaand aan het spreekuur de bloeddruk laten meten. Dit hadden we donderdag zo afgesproken. Nou mooi niet, al 3 wachtenden voor ons??
Peter moet naar zijn werk dus ik ga hier niet een uur zitten wachten en als de HA de wachtkamer uitkomt en de post gaat halen vraag ik hem hoeveel mensen er op 1e staan……
“Ik help je zo”. Oké, 1 voor ons.
Cliënt no. 2 gaat er niet op wachten want die moet naar school en maakt een andere afspraak.
Cliënt no. 3 hoest zich letterlijk de longen uit het lijf, is poepie benauwd en ik heb zo met ‘m te doen, dat ik besluit om hem voor te laten gaan als de HA me naar binnen roept.
Cliënt no. 1, die de behandelkamer weer uitkomt, kijkt ’n beetje verbaasd…. als no. 3 naar binnen gaat.
“Hij was zo benauwd” zei ik.
“Oh dat is hij altijd, die heeft COPD, loopt altijd zo voor 8.00 uur naar binnen en altijd zonder z’n zuurstof! ” was het antwoord. Toen viel m’n kwartje, maar het voelde als een goede daad verricht door hem vóór te laten gaan, wel slim van ‘m! (Niet correct van de HA!)

De toeters en bellen gaan rinkelen na mijn verhaal van zaterdag op zondag. Bloeddruk dus ook veel te hoog. Gohhhhhhhhhhhhh, ik laat hem m’n briefje zien.
“Rij maar naar Helmond ZH, 3e verdieping EEH, Eerste Hart Hulp. Ik ga bellen”.

En zo lig ik om 08.45 uur op de EEH, aangesloten aan de monitor, infuus geprikt, bloed afgenomen, en het testen en wachten kan beginnen.
Bloeddruk stijgt over de 200 en na een uurtje is hij aan het zakken, dan weer stijgen, dus heel schommelend. Ondertussen het hele verhaal verteld. Dus ook mijn gevonden voorwerpen van de Cyress. Er werd een beetje laconiek over gedaan, ook over de bacterie.
Als het bloed binnen is, volgt opluchting; Geen hartinfact !
Er schijnt dan een stofje in het bloed te zitten en dat had ik niet !!!

“Angina Pectoris? Bacterie? Wat is het geweest? Ik kreeg niet echt ’n antwoord. Het 1e was niet waarschijnlijk, het 2e niet getest en het 3e was: Geen idee.

Als ik vertel dat ik al 4 weken bestookt wordt door m’n kinderen, familie en vrienden dat dit heel gevaarlijk is en er iets moet gebeuren krijg ik dit antwoord:
“Hoge bloeddruk is niet gezond, maar zó niet gevaarlijk, je loopt de kans op hart en vaatziekten EN -je moet er alleen geen jaren mee door blijven lopen.”

Dus… de bloeddruk MOET omlaag, Valsartan CF 80 MG i.p.v. 160 MG en de Cypress blijven gebruiken.
Er moet een fietstest ingepland worden om te kijken wat mijn hart doet bij inspanning. (nou, dat weet ik momenteel ook wel zonder test hoor!) en de echo stond al gepland. 3 data in Helmond, 3 halve snipper-dagen voor Peter. Dat is geen optie. Alles in Deurne graag, daar kan ik op de fiets of lopend naar toe.
30 maart fietstest en 4 april echo en uitslag. Hoge bloeddruk is geen zaak want niemand kon mij vertellen waar het door kwam en dus ook niet wat de heftige reactie had veroorzaakt zaterdagnacht. Het onder controle krijgen met medicatie is een truc opzicht want dat is een kwestie van experimenteren welke medicijnen binnen 2 tot 6 weken pakken.

Ik ben beheerst opstandig, natuurlijk over de medicijnen maar die testen wil ik natuurlijk laten doen want wil weten wat er aan de hand is. Maar bij twijfel en/of klachten. ……. direct 112 bellen.
En toen konden we na 3 uurtjes weer naar huis; Géén hartinfarct…. maar wat dan wel?


Eigenlijk ben ik best wel teleurgesteld in een aantal dingen en ook vastberaden dat te gaan uitzoeken, ken me zelf en mijn lijf als de beste.
– Wanneer kreeg ik die diagnose Angina Pectoris ook al weer?
– Wanneer begon die bacterie ook al weer te rommelen?
– Hoelang duurt dit gesodemieter nou al ?
– Hoeveel invloed gaat dit hebben op m’n mentale herstel?
– “Als het goed zit in het bolleke…..?” Dát moet op de 1e plaats terugkomen !